اسلام و كار
بنابراين، اين ملتها هستند كه با ايجاد تغييرات دروني، سبب تحولات بيروني و اجتماعي مي شوند. پس اگر در محروميت به سر مي برند و بدبختي هاي فراواني گريبانگير آنها شده است، پيش از هر چيز بايد اراده كنند و خود را متحول سازند.
يكي از مسائل مهمي كه تفاوت بين نظر اسلام و ديگر مكاتب را درباره انسان آشكار مي كند و در انجام كسب و كار نيز مؤثر است، مسئله ارزش والاي انسان در مكتب اسلام است. در برخي مكاتب، انسان در رديف ديگر حيوانات قرار گرفته و در برخي، از اين هم پست تر، در رديف ابزار توليد قرار داده شده است كه مهره اي از چرخ توليد را تشكيل مي دهد. در صورتي كه از نظر اسلام، خداوند به او كرامت داده و عناويني همچون « خليفه اللهي »، « محور آفرينش » و « امانت دار الهي» به او عطا شده است.منشأ اصلي عوامل توليد، منابعي است كه خداوند متعال در طبيعت قرار داده تا بشر به صور گوناگون از آنها استفاده كرده، با كمك فكر يا قدرت جسمي خود، آنها را به كالا و خدمت تبديل كند و اين نيز بدون كوشش و تلاش انساني ميسر نمي شود . از اين نظر، اسلام به كسب و كار و فعاليت انساني توجه زيادي مبذول داشته و افراد كوشنده و تلاشگر را با عبارات گوناگون تشويق كرده است كه به چند نمونه از آنها اشاره مي گردد:ازامام صادق(ع) نقل شده است كه فرمود:« تلاش كننده براي خانواده خود،همچون مجاهد درراه خداست ».از پيامبر اكرم(ص) نقل شده است كه فرمود:« كسي كه شب را در حال خستگي از طلب حلال به سر آورد، شب را آمرزيده به سر آورده است».
